روش های درمان واریکوسل

واریکوسل

واریکوسل عبارتست از تورم و پیچیدگی سیاهرگ های موجود در کیسه بیضه که باعث ناباروری شخص می شود.

واریکوسل یکی از دلایل شایع کمبود و ضعف اسپرم ها می باشد. واریکوسل می تواند باعث کوچک شدن حجم بیضه و انقباض آن شود.

معمولا بیماری واریکوسل در مراحل اولیه تشخیص داده می شود و با عمل جراحی درمان پذیر است.

روش های درمانی واریکوسل

روش های درمانی واریکوسل

این پدیده معمولا در10 درصد از تمام مردان و در 30 درصد از مردانی که دارای مشکلات ناباروری هستند به وجود می آید.

در 90 درصد موارد واریکوسل در بیضه چپ اتفاق می افتد و بواسطه معاینه خود بیمار قابل تشخیص است، برخی مواقع بسیار برجسته است که در حین ایستادن شخص با چشم نیز قابل رؤیت است.

ممکن است واریکوسل بدون هیچ علایم بالینی باشد، اما ممکن است واریکوسل همراه با درد موضعی شدید علاوه بر ناباروری شخص باشد. ممکن است واریکوسل در دوران نوجوانی به دلیل اختلالات رشد بیضه و یا دلایل نا مشخص دیگر اتفاق بیفتد.

درمان ورایکوسل

دقت شود که همه حالات واریکوسل قابل درمان نیستند بلکه تنها حالت هایی از واریکوسل درمان پذیر هستند که همراه با درد بیضه، آتروفی بیضه و یا مشکلات دیگر ناباروری همراه باشد.

در درمان واریکوسل بر روی رگ بسته یا گشاد شده در بیضه تمرکز می شود تا خون به بیضه بصورت طبیعی و نرمال انتقال یابد. ناگفته نماند که تا کنون تاثیر عمل جراحی بر ناباروری ناشناخته مانده است.

می توان واریکوسل را با چند روش اساسی انجام داد:

  • جراحی باز: این روش شایع ترین روش در درمان ورایکوسل است. در این روش پزشک اورولوژی با ایجاد شکاف زیر شکم به بیضه دسترسی پیدا می کند. این عمل جراحی با بیهوشی موضعی یا بیهوشی کلی انجام می گیرد. پزشک اورولوژی در زمان عمل نیاز به دابلر یا میکروسکوب دارد تا عوارض احتمالی را به حداقل برساند. درد ناشی از این عمل کم و سرعت بهبودی زخم و وضعیت مریض نسبتاً سریع می باشد.
  • لاپاروسکوپی: در این عمل ابتدا شکافی ایجاد شده وسپس دوربین کوچکی به داخل فرستاده می شود و سپس برش کوچک دیگری برای فرستادن لوازم جراحی ایجاد می شود. این نوع عمل جراحی بسیار نادر است چراکه نیازمند بیهوشی کامل است و دارای عوارض بسیار زیادی می باشد و خطر آن از عمل باز بسیار بیشتر است.
  • آمبولیسیت پوستی: در این روش متخصص اورولوژی از اشعه ای استفاده کرده و از طریق آن کاتتر (Catheter) را به رگها تزریق می کند، بطوریکه در عکسبرداری وجود کاتتر در همه جا قابل ملاحظه است. با این روش می توان رگ وسیع را به حالت طبیعی بازگرداند. البته این روش جراحی شایع نیست زیرا بسیار پیچیده تر از دو روش قبل و دارای عوارض خاص خود می باشد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دو × سه =